Budynek cechu katowskiego zawsze wzbudzał skrajne odczucia. Zważywszy na jego oryginalne skądinąd przeznaczenie jest to częściowo zrozumiałe. Dzisiaj tylko posępne mury porosłe w dolnych partiach mchem i bluszczem pozostały z tych mrocznych dni. Od XIV wieku była to siedziba słynnych złą sławą katów Grodziskich. Pierwszym zanotowanym w źródłach historycznych "wybitnym" praktykantem tego rzemiosła był Ferdynand Nudny. Gdyby w owym czasie funkcjonował urząd statystyczny rzeczony "artysta" wygrałby w każdej dziedzinie związanej z jego branżą. Spoźród umęczonych prze z niego w wymyźlny sposób warto wymienić Dawida Hasselknota - mincerza miejskiego, znanego z afery "miedzianych dukatów" Cech zakończył oficjalnie działalność po reformie i kodyfikacji prawa w 1789 roku, dokonanej na zlecenie Rajców Miejskich.
Wygląd budynku jest niemal tak surowy i posępny jak jego przeznaczenie. Masywna, gotycka konstrukcja obronna wraz z drewnianym dachem zachowała się w dość dobry stanie. Od dwóch lat we wnętrzu gmachu ma miejsce stała wystawa narzędzi tortur. Większość eksponatów wchodziła dawniej w skład wyposażenia budynku cechowego.
Jan "Pinki" Stadnicki
Minister Dziedzictwa Narodowego
Budynek cechu katowskiego zawsze wzbudzał skrajne odczucia. Zważywszy na jego oryginalne skądinąd przeznaczenie jest to częściowo zrozumiałe. Dzisiaj tylko posępne mury porosłe w dolnych partiach mchem i bluszczem pozostały z tych mrocznych dni. Od XIV wieku była to siedziba słynnych złą sławą katów Grodziskich. Pierwszym zanotowanym w źródłach historycznych "wybitnym" praktykantem tego rzemiosła był Ferdynand Nudny. Gdyby w owym czasie funkcjonował urząd statystyczny rzeczony "artysta" wygrałby w każdej dziedzinie związanej z jego branżą. Spoźród umęczonych prze z niego w wymyźlny sposób warto wymienić Dawida Hasselknota - mincerza miejskiego, znanego z afery "miedzianych dukatów" Cech zakończył oficjalnie działalność po reformie i kodyfikacji prawa w 1789 roku, dokonanej na zlecenie Rajców Miejskich.