Ta XVII wieczna budowla nawiązuje architektonicznie do starych kamienic gotyckich. Zarówno jej fasada, jak i zadaszenie przypomina wyglądem najsędziwsze, miejskie budowle tego typu. Sama kamienica jest prostokątnym, prawie kwadratowym budynkiem o pięciu poziomach, murowanym i tynkowanym. Swoją nazwę zawdzięcza właśnie malowanym na żółto ścianom, które w dolnej parti porozdzielane są czarnymi pasami. Szczególnie imponująco kamienica wygląda rankiem i tuż pod wieczór gdy nisko padające promienie słońca "przemieniają" ją w niezwykle urokliwą budowlę.
Wejście stanowi umieszczona centralnie półkolista dębowa brama, która prowadzi do obszernej oficyny. Na uwagę zasługuje też potężny, ceglany komin, który przeszywa całą budowle i łączy w jeden system cztery zabytkowe piece znajdujące się w jej wnętrzu. Każdy z nich został wykonany przez innego rzemieślnka i stanowi przykład połączenia funkcjonalności z estetyką. Warto też nadmienić, że kolekcja gobelinów znajdująca się w tzw. "sali balowej" należy do najbogatszych i najpiekniejszych w całej Sarmacji.
Jan "Pinki" Stadnicki
Minister Dziedzictwa Narodowego