Jednym z pierwszych budynków jaki powstał po wielkim pożarze była dzwonnica. Poprzednia spłonęła doszczętnie. Była ona nieduża i drewniana. Gdy wybuchł pożar dzwony biły przez krótki czas, gdyż ogień szybko zajął wątłą strukturę budowli. Dlatego mieszkańcy stwierdzili, że kolejna dzwonnica musi być potężna i murowana, aby w razie kolejnego niebezpieczeństwa ostrzegła wszystkich, całą osadę.
W drugiej połowie XIX w. powstała pokana wieża z cegły z solidnym i głośnym dzwonem z brązu. Mieszkańcy obdarzyli go swoistym zaufaniem, wierząc, że wręcz ochroni ich przed kolejnym spustoszeniem płomienia. Tak też było do dziś. W obecnych czasach mamy jednak o wiele bardziej nowoczesne i skuteczniejsze formy alarmujące przed takimi niebezpieczeństwami. Dzwonnica mimo to nadal stoi, jej dzwon był jednak wymieniany i pełni funkcję dzwonu kościelnego.
