| Zabytki Księstwa Sarmacji | |
|
Zabytki klasy "0" Zabytki klasy "I" Zabytki klasy "II" |
:: Latarnia w Margon Nr inw. S/MAR/0058  Kolejnym zabytkiem z lat świetności Margon jest stara latarnia morska. Została ona wybudowana w 1845 r. i pierwsze 55 najważniejszych lat jej istnienia, obsługiwał ją jeden człowiek. Był nim niejaki Walerian Marowy, który jako 20-latek podjął się pracy w nowo wybudowanej latarni. Legenda głosi, że Walerian tak bardzo poświęcił się swoim obowiązkom, że postanowił nigdy nie opuszczać miejsca pracy. I tak przez 55 lat uważnie obserwował morze i oświetlał drogę pojawiającym się statkom. W 1900 roku o wybrzeże Margon rozbił się niewielki okręt, gdyż światło latarni nie zaświeciło się. Gdy mieszkańcy weszli do budynku, starego Waleriana nie było w nim i nikt nigdy go już nie zobaczył. Pojawiły się różne wersje tajemniczego zniknięcia latarnika. Jedni mówili, że Walerian po 55 latach pustelniczego życia zwariował i rzucił się w otchłań morza, a jego ciało zjadły ryby. Inni uważali, że wypatrywanie statków po prostu mu się znudziło i odszedł bez słowa z wioski. Wreszcie najbardziej tajemnicza z wersji opowiada, że starego Waleriana opętał i porwał zły duch, a postać latarnika można do dziś ujrzeć w oknach latarni w rocznice rozbicia się owego okrętu. Dziś latarnia, oprócz pełnienia swojej pierwotnej funkcji, jest również w weekendy, udostępniona dla turystów. Zwiedzający mogą poznać, nowoczesny już, mechanizm działania obiektu oraz przenieść się w koniec XIX wieku, słuchając legendy o Walerianie opowiadanej przez obecnego latarnika. Jak tłumaczył póśniej jeden z nich: "Postanowiliśmy zasadzić w tym gościnnym miejscu drzewo. Po krótkich rozważaniach wybraliśmy Dąb, silną, długowieczną roślinę, symbol dobra i gościnności oraz wielkiego, wiecznego szczęścia. Nasz mistrz rzucił na ziarna zaklęcie, które sprawia, że Dąb ten nigdy nie uschnie, niestraszne mu będą ostrza toporów i mieczy, wszyscy którzy zamieszkają obok niego, będą się cieszyć szczęściem a fortuna im będzie sprzyjać." Nic dziwnego, że działki przy placu Enderasjańskim (gdzie zasadzony został dar) zawsze były dwukrotnie droższe. Swoje "paranormalne" możliwości drzewo udowodniło w 1756, kiedy to w wiosce wybuchł wielki pożar. Ogień pochłonął większą część wioski, jednak domy znajdujące się przy drzewie cudem ocalały, nie mając żadnych uszkodzeń. Jak twierdzi wielu badaczy historii Margon, Dąb przyniósł szczęście również w XIX w. kiedy to wioska stała sie "rybną stolicą" Enderasji. 500 letni "Benedyktyn" jest dziś największą atrakcją turystyczną Margon, zwiedzający go turyści wierzą w szczęście jakie przynosi to drzewo, więc na porządku dziennym jest przytulanie się do Dębu, czy zrywanie jego owoców, amuletów szczęścia. Margon |