Zabytki Księstwa Sarmacji
Konkursy Ministerstwa Kultury

Zabytki klasy "0"
Klasztor Franciszkanów
Biblioteka Unisławowska
Katedra św. Jana
Cmentarzysko Grodziskie
Dom Fariona
Zamek Książąt Trzyczaszkowskich
Lochy Grodziskie
Kościół pw. św. Filipa
Kościółek Fenixa w Fer
Biblioteka Enderasjańska
Katedra św. Piotra
Kościół benedyktynów
Pałac Namiestnikowski

Kasztel Wielki

Zabytki klasy "I"
Kamienica Herstów
Stołb Stadnickich
Katedra św. Mikołaja
Cech Katowski
Pałac w Czekanach
Wieża obserwacyjna
Dolmen w pd. Sarmacji
Wieża Jakuba
Siedziba MDN
Stary Browar
Pomnik przyrody
Kapliczka Św. Medarda
Bezimienna kapliczka
Budynek Sądu
Statua
Zamek czterech pór roku
Magistrat w Fer
Bazylika św. Jakóba
Rada Osady
Dąb Benedyktyn
Latarnia morska w Margon
Kościół p.w. św. Jana Nepomucena
Katedra św. Krzysztofa
Park Książęcy

Zabytki klasy "II"
Pałac Rajców
Pałac Książęcy
Kamienica Złota
Kamienica Morska
Ogród Różany
Most na Narwi
Pałac Tykwickich
Kościółek św. Roberta
Zajazd Pod Jeleniem
Budynek OSP w Czekanach Zamek Rodziny Grimssonów
Budynek Sądu Najwyższego
Pałac Wojewodów
Pałac El-Presidente
Kościółek św. Marii M.
Budynek Banku
Mury obronne Srebrnego Rogu
Pałac w Ruhnhoffie
Pałac w Srebrnym Rogu
Siedziba Senatu
Pałac Namiestnikowski TEU
Fontanna w Srebrnym Rogu
Latarnia Morska w SR
Willa barona Horacego
Willa Jacka hrabiego Smykałki-Korzyckiego
Przystań w Margon
Dzwonnica w Margon
Kościół św. Franciszka
Trizo Towers
Stary Cmentarz
Pręgierz w Czarnolesie
Czarnolas Morvański
Barbakan

:: Kapliczka Świętego Medarda
Nr inw. D/G/02/0615

Kapliczka św. Medarda jest jedyną ze świątyń "meteora" jakie się zachowały w Sarmacji. Meteora znaczy "w powietrzu", a klasztory te rzeczywiście znajdują się wysoko w chmurach, w pobliżu góry Agas, daleko na wschód od Grodziska, a sąsiadującej bezpośrednio z pradawnym miasteczkiem Athos. Dostęp do położonych na wysokich nawet na 530 metrów, stromych skałach z początku możliwy był tylko poprzez drabinki, w ten sposób zamocowanych do ścian, aby można je było wciągnąć do góry w razie ataku, lub też w koszu zawieszonym na, siłą rzeczy, chybotliwej linie wciąganej do góry. Legendy, krążące wokół klasztoru mówią, iż liny naprawiano dopiero, gdy się zerwały. Dziś wchodzi się na górę po wykutych w skale schodkach, lub poprzez pomosty rozpościerające się ponad bezdennymi urwiskami. Jednak dostarczane towary nadal do Świątyni trafiają tradycyjną drogą.
Już w XII wieku, w tych okolicach żyli pierwsi Sarmaci-Asceci, lecz prawdziwy założyciel tutejszego klasztoru, święty Medard, przybył tu dopiero w 1350 roku. Jego uczeń, Bartholome powiększył i wzbogacił klasztor w 30 lat później. Nic dziwnego, że już około 1750 roku, miejsce to zaczęło przyciągać rzesze turystów, a zakonnicy w poszukiwaniu spokoju przenieśli się w inne miejsce. Niestety, zakon Medardystów nie ma już swojej siedziby w Księstwie Sarmacji.
Ta kamienna budowla, kryta czerwoną dachówką, miała drewniane galeryjki, niektóre wystające nawet nad głębokimi przepaściami. W skale wykute są zbiorniki na wodę deszczową, wewnątrz można zobaczyć wspaniałą kuchnię wyposażoną w niezgrabne naczynia. Sam kościół ozdobiony jest freskami przedstawiającymi sceny nie tylko z Biblii, jak choćby piekło, ale również sceny męczeństwa - ćwiartowania ciał, obdzierania żywcem ze skóry… Natomiast w budynkach klasztornych znaleźć można również "bardziej przyjazne" malowidła i freski - przedstawiające na przykład krajobrazy Sarmackich terenów.
Obecnie klasztor przekształcono w Kaplicę św. Medarda i jako taką można zwiedzać ten zabytek do dziś. Służy on jednak nie tylko turystyce, ale dla każdego dostępne są tu teksty wspomagające modlitwę i medytację. Każdego roku przybywa tu wiele ludzi, nie tylko z Sarmacji, ale czasem nawet zza granicy.

Krzysztof baronet Szymański
Minister Dziedzictwa Narodowego

Księstwo Sarmacji